October 2, 2013

DAILY ROUTINE: INSTA RECAP

A SUMMER SUMMARY


When I think of all the things that have happened in the past few months I almost can't believe they did happen and it wasn't some sort of dream. I moved to another country, I said goodbye to my parents and friends and I got married. Plenty of milestones to fill a few years with and it's certainly been hectic!

Wanneer ik alles van de afgelopen maanden op een rijtje zet, kan ik bijna niet geloven wqt er allemaal gebeurd is in mijn leven. Ik ben naar een ander land verhuisd, heb afscheid moeten nemen van vrienden en familie en ben getrouwd. Volgens mij kan dat tellen als een aantal mijlpalen in mijn leven. In elk geval zijn dat er genoeg voor een paar jaar en het  is zeker en vast een drukke periode geweest!

I've had the chance to enjoy the US a bit more being here for almost three months and all. Idaho has been crossed off my list, I've visited San Francisco for a second time while enjoying the company of my parents and sister. And I've had three months of actually constantly being around my husband. It's been a rollercoaster of emotions trying to cope with all of this but in the midst of the storm I've found a bit of peace. Maybe, just maybe life is too short to worry all the time and no one knows what's going to happen tomorrow. Do I miss my parents terribly? Yes, I do. Like never before actually. Am I happy to be with my American? Yes, I couldn't live without him. So you see the duality of this situation... But if there's one thing this experience has taught me it is gratitude. Gratitude for the place I grew up in, for the people who were in my life before I moved here and that I - no doubt - took for granted and gratitude for EVERYTHING that my parents did for me. And on the other hand gratitude for my husband's parents who took me in as their own daughter, gratitude for his family who's going out of their way to make me feel at home and gratitude towards my husband himself for always putting up with my fluctuating emotions.

De VS begint stilletjes aan een vertrouwde omgeving te worden na drie maanden en ik heb ondertussen de kans gekregen om wat meer op verkenning te gaan hier. Idaho kan al doorstreept worden, ik ben nog eens naar San Francisco geweest samen met mijn ouders en zus deze keer en ik kan al drie maanden genieten van het ononderbroken gezelschap van mijn man (klinkt nog steeds raar!). Het is een emotionele rollercoaster geweest om dit alles een plaats te geven, maar tussen alle gebeurtenissen door heb ik toch een beetje rust gevonden. Het is maar een idee, maar is het leven niet te kort om elke dag te zitten piekeren? Uiteindelijk kan niemand de toekomst voorspellen. Of ik mijn ouders niet ongelooflijk mis? Natuurlijk, eigenlijk meer dan ooit. Of ik gelukkig ben met mijn Amerikaan? Uiteraard, ik zou niet meer zonder hem kunnen. Enzo gaat het emotionele getouwtrek eraan toe in mijn levne... Maar als er iets is wat deze hele situatie me geleerd heeft dan is het wel om dankbaar te zijn. Dankbaar zijn voor het dorp waarin ik ben opgegroeid, voor alle mensen in mijn leven voor ik naar hier verhuisde en die ik - zonder twijfel - als vanzelfsprekend zag. Dankbaarheid voor ALLES wat mijn ouders voor mij hebben gedaan. En aan de andere kant dien ik ook dankbaar te zijn voor de ouders van Nick die mij onmiddelijk opgenomen hebben in de familie, voor zijn familie die er alles aan doet om me hier thuis te laten voelen en dankbaarheid ten opzichte van Nick zelf die deze ups and downs van mij dagelijks moet doorstaan. 

It hurts to say goodbye but I also am extremely determined to make the people who made these sacrifices for me proud. And that's what keeps me going when I'm down. It's going to be a hard few months and I'm definitely not there yet... but with you guys around and all of these amazing people in my life I believe it can work.

Afscheid nemen doet pijn maar het motiveert me ook extra om de mensen thuis trots te maken. En da's mijn drijfveer tijdens de mindere momenten tegenwoordig. De volgende maanden zullen niet gemakkelijk zijn en het einde is zeker nog niet in zicht... maar met zoveel steun van het thuisfront en alle geweldige mensen aan deze kant van het water, geloof ik dat het wel zal lukken.

So on to October and it's gloomy evenings and freezing (I assume) mornings. On to Halloween and Pumpkin carving. On to more American adventures above all!

Dus, kom maar op oktober met je schemeravonden en ijskoude (veronderstel ik) ochtendlucht. Ik ben klaar voor Halloween en pompoenen snijden, maar vooral op naar meer Amerikaanse avonturen! 

PS: Want to stay up to date? Follow me on instagram if you want to see the photos appear in real time and bloglovin for updates on posts!

PS: Wil je op de hoogte blijven van deze blog? Volg me op Instagram als je deze foto's live wil zien verschijnen en op bloglovin voor updates van de blogposts!

3 comments :

  1. You have the right attitude! It's all about gratitude and optimisim on this crazy expat adventure. Best of luck in your new home :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thanks Sara Louise! It's not the easiest path, but if we don't try we'll never know where life might take us ;) I absolutely love your blog by the way... seems like you are living the dream in France!

      Delete
  2. Such wonderful images! ;D Traveling is the best! It's so enriching and just wonderful.

    Ah, you're on IG, too; I'll hop on over to follow you ;).

    Hope you're getting ready to have a fun weekend!

    Miki.

    ReplyDelete

Thanks for leaving a message!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...